Modern aile iddiası olan bir aileden de çıksam bekâret tabu halindeydi. Üniversite için İstanbul’a geldim. Hırslı bir aileden çıkıp İstanbul’a gelince o hırsın senin üzerindeki acılı etkilerinin eleştirisini vermeye başlıyorsun. İlk yaptığım şey muhtemelen böyle bir eleştiri ve aileye karşı duyulan kızgınlıktı. Cinsel istek duyma hali olmadı bende. Hani çocuklar klitorise elle dokunarak hazzı öğrenir ya bende hiç öyle şeyler olmadı. Lisede insanlar klitoristen bahsettiklerinde ben şaşırmıştım. Bir arkadaşım zevk almak için illa dokunmaya gerek olmadığını sadece klitorise odaklanarak da müthiş bir haz yaşadığından bahsetmişti. Benim için bambaşka bir dünyadan bir şeyler gibiydi. Bir gün banyoya girerek zorlayarak tanrım zevk almalıyım diye denemiştim ama olmamıştı. Ondan sonrada ilk seks deneyimine kadar kendimi tekrar cinsel hazza yönlendirmek için hiç bir şey yapmadım.
Çok fazla taciz hikâyesi var. Dünyada zaten çok fazla var da kendim üzerinden de çok fazla taciz var. Böyle çok küçük yaşta başlayıp bitmeyen taciz dönemleri. Çok reaksiyoner zamanlar geçirdim. İlk kez orta 1 deyken 11 yaşımda okula otobüsle gidiyordum. Bir adam önce ben düşmeyim diye sabitleyecek şekilde tutuyordu yani ben öyle düşünüyordum. Sonra bacağı bacak arama girdi ama hiç böyle bir şeyle karşılaşmamışım ihtimal vermiyorum. Sonra elini elimin üzerine koydu. Çok yakın bir temas halinde. Otobüs çok da kalabalık bir yandan da bu durumun yaşanması çok muhtemel. Ben tüm yol boyunca sinir krizi halindeyim; yok hayır böyle bir şey yoktur, otobüs Kalabalık diye böyle diyorum, tepki göstersem mi göstermesem mi bilemiyorum. İçimde çatışma yaşıyorum. Sonra bir adam fark etmiş, kızım sen böyle gel dedi. Ben beni tutan adama ayıp olmasın, belki taciz etmiyordur diye düşünmüştüm. Beni çağıran adamın düşüncesini onaylamayım diye düşünüp, yok dedim. Sonra bir kadın beni kolumdan tutup çekmişti. Okulda tüm gün ağlamıştım. O kadın beni çekmese ben taciz olduğu adını koyamayacaktım ve içimde de hep bu gerginlik kalacaktı. O tacizmiş hissi beni çok kötü hissettirdi kendime gelemedim.
Bir ara ortaokuldayken özel ders alıyordum. Adam her ders arası tuvalete gidiyor, gelince “beni öpmesen oturmam” diyordu. Verdiği ödev kâğıtlarına kırmızı kalemle SS yazıyordu. Burada “ne yazıyor” diyordu. Anlıyordum ama anlamıyormuş gibi yapıyordum. Bu muhabbetlere girmek istemiyordum. Bir gün annemle arkadaşı bizde otururken benim hocadan konuşuyorlardı. Annem arkadaşına “bu çocuklar ne acımasız, adama hemen yafta yapıştırmışlar. Tacizci diyorlarmış. Bizim kıza ders veriyor, gayet iyi bir adam” dedi. Sonra ben anlatıverdim… Annem hemen adamın dershanesiyle konuştu işten çıkarttı. O adamın yeşil soluk gözleri vardı adam aklımda hep bulantı olarak kaldı. Tuvaletten gelince bana kendini öptürmeye çalışması bana şey düşündürüyordu herhalde mastürbasyon yapıyor sonrada benim tarafımdan öpülmek istiyor. Sonra adam beni arayıp benim yeni çocuğum oldu senin yüzünden işsiz kaldım demişti. Yani yeni çocuğu olan bir insanın çocukları taciz etmesi çok absürt.
Vajinusmus hikâyeleri duyduğum zaman bende vajinusmus olacak diye ödüm patlamıştı. Sonra üniversite 1 de ilk defa birisiyle cinsel ilişkiye girdim. Çok zevk aldığım bir şey değildi. 2 sene ilişkim oldu, zevk almadığım bir ilişki devam etti yani. Sonra ondan ayrılınca 1 ay biriyle çıktım ve o çocukla çıkarken vajinusmus oldum. Muhtemelen zaten zevk almadığın duygusu var fakat yeni yeni hoşlandığım biri de var. Sanırım performans kaygısıyla birlikte kilitlenme oldu. Bunun üzerine ayrıldı bu çocuk benden. Cinsellikten zevk alamıyor olmamın ve en son vajinusmus yaşayınca bunun eleştirisini ailem üzerinden yapmaya başladım uzun uzun eleştirdim onları ve gidip kendilerine söyledim de hatta. Avantajlı olduğum taraf annem galiba. Çünkü ben dönüştükçe kendini de dönüştüren bir kadın. Ben eleştirdikçe evet haklısın diyor ve üzülüyordu o üzüldükçe ben daha fazla üstüne gider bir hale geliyordum. Sonra bir psikiyatriste başladım vajinusmus konusunda uzman bir kadın, grup terapisi yapıyordu. Güçlendirmek istiyordu galiba. Bir başkasının hikayesini duyunca vajinusmusun psikolojik olduğuna ikna oluyorsun. Daha önce ilişkiye girmişsin fizyolojik olmadığını biliyorsun ama yine de öyle bir sorun karşına çıkınca sorunu çok kişiselleştirerek yaşıyorsun. Ben psikolojik olduğuna şeyde kanat getirmiştim bir kadın vardı. Kadın evlenmiş hiç ilişkiye girememişler. Kadın ayna tutup vajinasına bakamıyormuş dokunamıyormuş. Bu beni şoke etmişti, nasıl vajinasına dokunamaz diye. Bana çok uzak gelmişti bu durum. Aklıma şey geldi bir başkasına da benim ilişkiye girememem çok uzak geliyor olabilir diye düşünerek psikolojik olduğuna kanaat getirmiştim rahatlamıştım ve çözülme süreci başlamıştı.
Anneme cinsellikle ilgili bir sorunum olduğunu ve bu yüzden psikiyatriste gittiğimi söyledim zaten çok para alıyordu psikiyatrist ve söylemem gerekiyordu. Ama annem hiç sormadı çok iyiydi anlatmak istemiyorsan anlatma diyordu. Ama birkaç sene sonra anlattım hala onları suçlamayı atlatamadığım bir süreçte. Hala o süreci atlatamadım, şuan da o sürecin eleştirisini kendim üzerinden veriyorum. Anneme birkaç sene sonra vajinusmustan gitmiştim dediğimde tahmin etmiştim demişti.
Vajinusmus tedavisi sonrası bir ara acaba bu tedavi edilmesi gereken bir şeymi diye düşünmüştüm. Ama arkaik sebepleri nedir diye düşününce ve oralarda acı dolu olunca evet tedavi edilmesi gerekli diye karar vermiştim. Oh bu iş çözüldü! Oh bee! dedikten sonra hem kendimi denemek için hem de ben niye zevk alamıyorum Allah kahretsin hissiyatı da olunca inanılmaz kalabalık bir seks hayatı içerisine girdiğimi hatırlıyorum. Hepsi bir keşif halindeydi. 2-3 sene kadar hiç düzenli ilişki yaşamadım. Şu sıra düzenli bir ilişkim var ve ilk defa şu sıralar çok fazla zevk almaya başladığımı fark ediyorum. Bundan önceki süreçte başka biriyleyken ve zevk almazken oto seksüel olduğumu düşünmeye başlamıştım. Mastürbatif yollarla zevk aldığım oluyordu ama biriyleyken olmuyordu.
Böyle ilişkilerde zevk alamıyorum dedim ya bazen birinden çok hoşlanıyorum, muhabbet çok iyi gidiyor, eve geçilip soyunulduğunda Allah kahretsin bunun da penisi var oluyordum. Böyle küçültücü bir şey olarak penis benim aklımdaydı. Bir sebebi de şu; küçük yaşlarda bu kadar büyük adamdan tacize uğrayınca, sanırım benden sadece yaşlı adamlar hoşlanıyor ve onlarda çok iğrenç biçimde şeyler yapıyorlar diye düşünmüştüm. O erkeklik algısı hala hakim ama bir yandan da başka türlü bir erkeklik algısı olduğunu başka türlü erkeliklerde mümkün olduğunu görünce ve iyileştikçe artık penis görünce çok uzun zamandır aa yinemi demiyorum. Eskiden soyunmak sevişmenin sözleşmesi gibiydi ve penisi görüp rahatsız olsan da sevişeceksin gibi görüyordum. Şimdi soyunmak sevişme sözleşmesi değil. Soyunduktan sonra istemesen vazgeçebilirsin, daha istekli de olabilirsin. Ve artık penisi çirkinlikle eşleştirmiyorum daha acısız bir hale geldi.
Bir yaz boyunca bir çocukla beraberdim çok acayip bir hikâye. Bu aileme karşı eleştiri veriyor olma halinin dönüştüğü yer. Fransız Paris konservatuarından bir oğlanla bir tiyatro projesinde tanıştık. Çok güzel romantik falan filan derken proje bitti Türkiye’ye döneceğiz havalimanında pasaportumu aldı gitti uçak biletimi değiştirdi. Birlikte 3 gün geçirdik. Oradan İstanbul’a geldi bütün bir yazı beraber geçirdik. İzmir’e ailemin yanına da gittik. Bir gece evde annemler uyuduktan sonra bu oğlanla odamda birlikte olduk. O sırada annem geldi kapıyı açtı yakalanma hali. Annemde işkillenmiş bu çocuğun ne olduğu belirsiz bir ay orda bir ay burada, acaba bir hastalık falan varmıdır. Çocuk gitmeden birkaç gün önce ben valizinde ne olduğunu da bilmiyorum iki hap buldum. Googledan araştırdım. HIV ilacı çıktı. O da felaket bir paranoya HIV enfekte olduktan sonra hemen olgunlaşmıyor, test yapılsa bile 3 aylık süreç geçmeden belli olmuyor. Çocuk Fransa’ya döndü ondan HIV testi yaptırıp bana sonucunu göndermesini istedim. Yok çekimim var, yok tiyatro çalışmam var diye 1 ay boyunca göndermedi. 1 ay sonra rapor geldi ama 1 ay sonra gelen rapora güvenemiyorsun. Çocuk HIV olmadığını bunu HIVden korunma yöntemi olarak kullandığını söylüyor. Çocuk siz Türkler bunu bilmesiniz havalarında biz Avrupa’da kondom kullanmanın acısını çektik. Avrupa kondomdan pişman oldu bu ilaçlara yöneldik diye saçma sapan bir şeyler anlattı. Sonuçta HIV pozitif olmayan bir rapor gönderdi ama photoshop falan var güvenemiyorsun. Bu 3 ay çıldırdım ama bu çok sessiz bir çıldırma haliydi. Çünkü gidip bunu insanlara ilk anda söyleyemiyorsun eğer bende varsa insanların benden kaçma isteği falan gibi düşünceler çok ürkütüyor. Arkadaşlarım İstanbul’da ben İzmir’deyim paylaşabileceğim kimse de yok. 10 gün sonra anneme anlattım. İşte annemle ilişkim orada dönüşmeye başladı. 3 aylık süreçte annem hiç bir şey yokmuş gibi davrandı. Ama kayıtsız kalarak değil. Bana sen HIV pozitif değilsin diyor ve ikna etmeye çalışıyor, o test gününe kadar sağlam tutmaya çalışıyor beni. Ama ben geceleri gidiyorum annemi ağlayarak uyandırıyorum falan. Bir gün incir reçeli diye felaket bir film izliyorum sanırım pozitif yaşam dava açmış çok da haklılar. Kızın babası HIV pozitif, sevgilisi kızın babasına çatıyor. Çatmak değil bayağı aşağılıyor. Televizyonda bunu gösteriyorlar, o gün Freddie Mercury’nin ölüm yıl dönümü onun da HIV’den öldüğünü biliyorum. Diyorum bunlar sanki bana bir işaret. Annem de dışarıda bir toplantıda. Dayanamadım ağlayarak taksiye atlayıp, annemin toplantı yaptığı yere gidip toplantıdan çıkardım. Nasıl bir dinlemeye açıklık, acıyı sağaltmaya açıklık, nasıl bir dirayet. Kadın sanki acıya karşı taş gibi. Sonra 3 ay geçtikten sonra testi yaptırdık. Allah kahretmesin Avrupa’da hemen gününde çıkan sonuç burada 3- 4 gün sonra veriliyor. O 3-4 gün de çok zor geçti. Sonra testi aldık negatif yazdığını gördük ve annemim kastığı tüm kasları hooop diye gidiverdi. Benim işte ondan sonra; benim cinsel hayatımı mahvettiniz, ne biçim ailesinin siz gibi şeylerim bitti. Öyle değilmiş. Sonuçta bu insanlarda bir kültürden geliyorlar etkileri elbette var üzerilerinde. Fakat böyle bir şeyde benim yanımda bu kadar durarak dönüşebiliyor olmaları çok büyüttü onları gözümde.
Anneme cinsel ilişkilerimi falan anlatıyorum ama mesela o gece gördüğünde baban bunu görse cinayet çıkar falan demişti ama babamda cinsel olarak aktif olduğumun farkındadır herhalde. Konuşmaktan hoşlanacağımı zannetmiyorum. Ama babamın da olduğu bir evde o çocukla birlikte olmam acayipti. HIV şüphesi taşıdığım o 3 aylık süreçte babam da bir şeylerin farkında bir açıklama istiyor çünkü çok gerginim ve babamla sürekli kavga ediyorum. Annemin de halleri çok kötüydü aslında. Kadın diyor ki ben bu çocuğu arayıp azgına sıçmak istiyorum ama kahretsin ki ortak bir dil konuşamıyorum. Ben negatif sonucunu aldıktan sonra babam bir açıklama istedi ve beni yemeğe çıkardı. Yavrum neyin var diye soruyor. Bende kötü bir şey olduğunu belli edeyim ama cinsel bir yerden de olmasın istiyorum. Dedim ki rahim ağzı kanseri riski vardı, adam yıkıldı ben lafın sonunu getiremeden. Neyse ki bir şey çıkmadı dedim rahatladı ve o konu kapanmış oldu.
Babamla cinsellik üzerine konuşmuyorum. Bana erkeklere karşı dikkatli ol ben de bir erkeğim kendimden biliyorum demişti. Kendisini de korunması gereken adamlar gibi kurup sadece bana farklı davranıyormuş gibi konumlandırınca bu beni inanılmaz soğutmuştu.
Aileyle olan sorunları sağaltmak, ruhsal sorunları sağaltmakla baş başa gidiyor. Ben hep anlattım anneme. Çok kötü mağduriyetlermiş ve en büyük acıymış gibi anlattım ve annem karşı çıkmadı dinledi. Sonra bir gün “tamam tacize uğradın ama bizde bir sürü tacizler yaşadık” dedi anlatacak oldu ama anlatmayacağını da hissettim. Anlatamayacağı şeyler yaşamış anladım. Kendime kızdım. Sanırım ensest gibi bir şeyler yaşamış. Ne olduğunu söylemedi. Aile büyüklerinden birinin depoya çektiğini söyledi ama devamını anlatmadı. Aslında annem anlatır demek ki bu anlatamayacağı bir yerde duruyor. Mesela çok absürt bir hikaye var. Bu hikaye çok hoşuma gidiyor. Annem 10-12 yaşındayken evlerinin karşısında bir inşaat varmış adamın biri annem bahçedeyken hep pantolonunu indiriyormuş. Annem anneanneme anlatmış. Anneannem bir daha yaparsa eve çağır demiş. Dayım menenjit yüzünden zekasını tam kullanamıyor. Her türlü absürtlüğü yapar yani. Dayım adam kapıdan girince adamın gözüne acı biber atmış. Adam hiçbir şey göremiyormuş. Anneannem de kaynar suyu kafasından aşağı dökmüş. Bu hikayeyi dinlemek çok hoşuma gidiyor. İntikamım alınmış gibi hissediyorum. Annemin bunu anlatırken, ensest hikâyesini anlatamamış olması falan annemle aramda bir bağ kuruyor. Yaşadıklarımızı bir yerlerde ortaklıyorum.
“Ես միշտ պատմեցի մամայիս: Մամայիս պատմում էի այս բոլորը, կարծես դրանք ամենամեծ կորուստներն էին ու ցավերը…”
Գյուլբին 22 տարեկան
Իմ ընտանիքը պնդում էր, որ ժամանակակից է, սակայն կուսությունը տաբու էր մեր ընտանիքում: Երբ համալսարան ընդունվեցի, եկա Ստամբուլ: Երբ շատ բարձր ինքնավստահությամբ ընտանիքից առանձնանալով գալիս ես Ստամբուլ, սկսում ես քննադատել այդ ինքնավստահության քո վրա թողած դաժան ազդեցությունները: Առաջին բանը, որ արեցի ընտանիքս քննադատելն էր և նրանց վրա բարկանալը: Սեռական ցանկություններ իմ մոտ չարթնացան:
Ոնց՞ է լինում. երեխաները ձեռքով շոյում են իրենց կլիտորը (ծլիկ) և հեշտանք են ապրում, իմ մոտ նման բաներ չէին լինում: Երբ դպրոցում խոսում էին կլիտորի մասին, ես զարմանում էի, նույնիսկ ընկերուհիներիցս մեկն ասել էր, որ կարիք չկա շոյելու, միայն այդ մասին մտածելուց ինքը մեծ բավարարվածություն է ունենում: Ինձ համար այդ խոսքերը կարծես այլ աշխարհից էին գալիս: Մի օր գնացի զուգարան և ինձ ստիպելով, նույնիսկ Աստծուն աղաչելով, որ հաճույք ստանամ, փորձեցի, բայց չստացվեց: Դրանից հետո, մինչև առաջին սեքսուալ հարաբերությունս, չփորձեցի ինքս ինձ հաճույք պատճառելու համար մի բան անել:
Բավականին շատ ոտնձգությունների վերաբերյալ պատմություններ կան, աշխարհում արդեն շատ կան, բայց իմ կյանքում էլ շատ կան: Շատ փոքր տարիքից սկսած և չվերջացած ոտնձգություններ: Շատ ծանր ժամանակներ ունեցա: Առաջին անգամ 11 տարեկան էի, երբ ավտոբուսով դպրոց էի գնում, նախ ինձ բռնում էր, որ չընկնեմ: Այսինքնես այդպես էի մտածում: Հետո իր ոտքը մտցրեց իմ ոտքերի արանքը, նախապես նման բան չէի տեսել, չկարողացա հասկանալ: Հետո ձեռքը դրեց իմ ձեռքի վրա: Բավական մոտեցել էր: Ավտոբուսում շատ բազմություն կար, մի կողմից մտածում էի, որ շատ մարդ կար դրա համար է այդպես լինում, մյուս կողմից էլ` նևրոզ էի ապրում: Չեմ կարողանում կողմնորոշվել ինչպես արձագանքել, ինքս իմ մեջ կռվում եմ: Հետո մի մարդ զգաց տեղի ունեցածը և ասաց. “աղջիկս, այս կողմ արի”: Ես մտածելով, որ ինձ բռնող մարդը միգուցե վատ բան չի անում, չուզեցի ամոթով թողնել նրան ու մերժեցի ինձ կանչող մարդուն: Հետո մի կին բռնեց իմ թևից ու քաշեց մյուս կողմ: Դպրոցում ամբողջ օրը լաց եղա: Եթե այդ կինն ինձ հետ չքաշեր, ես չէի կողմնորոշվելու, որ դա ոտնձգություն է, հասկանալով դա ինչ է, ես շատ վատ զգացի, չկարողանալով ուշքի գալ երկար ժամանակ:
Դպրոցում առանձին պարապում էի: Դասավանդողը շատ հաճախ զուգարան էր գնում և երբ հետ էր գալիս ասում էր. “Եթե ինձ չպաչես չեմ նստի”: Իր տված տնային թղթերի վրա “ՔՍ” էր գրում (քեզ սիրում եմ): Հետո հարց էր տալիս, թե այնտեղ ինչ էր գրված: Հասկանում էի, բայց չհասկանալու էի տալիս: Մի օր մայրս և ընկերուհին մեր տանը նստած էդ մարդու մասին էին խոսում: Մամաս ասեց, որ էս երեխաներն ինչ չար են, էդ մարդու համար ասում են, որ ոտնձգություններ է անում, բայց ինքը լավ մարդ ա: Հետո ես պատմեցի մամայիս: Մամաս շատ արագ զանգեց իր աշխատած հիմնարկը ու էդ մարդուն գործից հանեցին: Էդ մարդը կանաչ, խամրած աչքեր ուներ, ինքն իմ մտքի մեջ որպես մշուշ մնաց: Ես կարծում էի, որ երբ զուգարան էր գնում, զբաղվում էր մաստուրբացիայով և դրա համար էր ուզում, որ ես իրան պաչեմ: Հետո էդ մարդը ինձ զանգեց ու ասեց. “ես նոր եմ երեխա ունեցել ու քո պատճառով անգործ մնացի”: Ինչ աբսուրդ է չէ՞, նոր երեխա է ունենում ու ուրիշների երեխաների նկատմամբ ոտնձգություններ է անում:
Վաժինուսմուսի մասին շատ բաներ էի լսել ու շատ էի վախենում, որ իմ մոտ էլ ա լինելու: Հետո առաջին կուրսում առաջին անգամ հարաբերություն ունեցա մեկի հետ: Շատ հաճույք չէի ստանում, բայց երկու տարի տևեց, երբ բաժանվեցի նրանից, մի ամիս մեկ ուրիշ տղայի հետ հանդիպեցի և այդ ընթացքում վաժինուսմուս սկսեց: Գիտես, որ հաճույք չես ստանալու, բայց մի կողմից էլ մեկը կա, որ քեզ դուր է գալիս: Լարվածությունից կապ ընկանք ու հետո այդ տղան բաժանվեց ինձանից: Սեքսից հաճույք չստանալու և վաժինուսմուսի հետևանքով ես սկսեցի քննադատել ընտանիքս և իրանց էլ ասեցի: Իմ առավելությունը մայրս էր, որովհետև երբ ես փոխվում էի, ինքն էլ էր փոխվում: Ես երբ քննադատում էի, ասում էր, որ ճիշտ եմ ու տխրում էր: Ես ավելի շատ էի վրա տալիս: Հետո ես գնացի հոգեբույժի մոտ: Նա վաժինուսմուսի մասնագետ էր և խմբակային թերապիա էր անում: Երբ լսում ես ուրիշների պատմությունները, համոզվում ես, որ դա հոգեբանական պատճառ ունի: Ես նախապես ունեցել էի հարաբերություն և գիտեի, որ դա ֆիզիոլոգիական խնդիր չէ: Բայց հոգեբանական պատճառ ունենալու մասին համոզվեցի, երբ մի կին պատմում էր, որ իր ամուսնու հետ երբեք չէր կարողանում հարաբերվել, իր հեշտոցին չէր կարողանում նայել հայելիով և չէր կարողանում ձեռք տալ: Ես շատ էի զարմացել, թե մարդ ոնց չի կարողանում ձեռք տալ իր օրգանին: Ինձանից շատ հեռու բան էր դա: Հետո մտածեցի, որ իմ չհարաբերվելն էլ մեկ ուրիշի համար կարող է զարմանալի լինի: Ու լիովին համոզվեցի, որ դա հոգեբանական է ու ես սկսել էի բուժվել: Մամայիս ասել էի, որ սեռականության հետ կապված խնդիր ունեմ և այս պատճառով եմ գնում բժշկի մոտ: Պարտավոր էի ասել, քանի որ բժիշկը շատ փող էր վերցնում: Բայց մամաս չէր հարցնում, շատ լավ էր իմ հանդեպ, ասում էր, եթե չես ուզում, մի պատմի: Բայց մի քանի տարի հետո, երբ դեռ չէի հրաժարվել իրանց մեղադրելուց, չնայած հիմա էլ դեռ չեմ դադարել իրանց մեղադրել, մամայիս ասեցի, որ վաժինուսմուսի պատճառով եմ բժշկի մոտ գնում: Ինքն ասեց, որ կռահել էր:
Վաժինուսմուսի բուժումից հետո մտածում էի, արդյոք պետք էր դա բուժել, բայց հետո մտածելով արխայիկ պատճառների մասին և քանի որ այնտեղ բավականին ցավոտ բաներ կային, որոշել էի, որ պետք է բուժել տամ: Երբ շունչ քաշեցի, որ այս հարցը լուծվեց, ինձ փորձելու համար նետվեցի բավական բազմազան սեքսուալ կյանքի մեջ: Կարծես թե հայտնագործություներ էի անում: Երկու երեք տարի ոչ մի շարունակական հարաբերություն չունեցա: Այս պահին ունեմ կանոնավոր հարաբերություն և զգում եմ շատ մեծ բավարարվածություն: Սրանից առաջ, երբ լինելով ուրիշների հետ չէի բավարարվում, մտածում էի, որ ես ավտոսեքսուալ եմ: Մաստուբացիայի հետևանքով հաճույք ստանում էի, բայց ուրիշի հետ ոչ:
Նման հարաբերությունների մեջ, որ ասում եմ հաճույք չէի ստանում, ծանոթանում էի մեկի հետ, որն ինձ շատ էր դուր գալիս, ամեն ինչ շատ լավ էր գնում, սակայն երբ գալիս էինք տուն և հանվում, ես ասում էի. “գրողը տանի սա էլ առնանդամ ունի”: Առնանդամը ինձ համար բավական բացասական երևույթ էր: Դրա պատճառն էլ հետևյալն էր. փոքր տարիքում տարիքով մեծ մարդկանց կողմից ոտնձգության ենթարկվելով, մտածում էի, որ ես դուր եմ գալիս միայն տարիքով տղամարդկանց և իրանք էլ շատ զզվելի բաներ են անում: Այն տղամարդկանց ընկալումը դեռ թարմ է իմ մեջ, սակայն մյուս կողմից ձևավորվում է այլ տղամարդկային կերպար և ինչքան տեսնում եմ այլ տղամարդկանց, այլևս վատ չեմ տանում առնանդամը: Նախկինում հանվելը պարտավորեցնում էր սեքս ունենալ և նույնիսկ եթե առնանդամը տեսնելով վատ էի զգում, ինձ պարտավոր էի զգում քնելու, հիմա այդպես չէ: Հանվելուց հետո եթե չեմ ուզում, հրաժարվում եմ, կամ էլ ավելի շատ եմ ուզում և առնանդամը բացասական չեմ համարում: Դա ինձ համար այլևս ցավալի չէ:
Մի ամբողջ ամառ մի տղայի հետ էի: Շատ փախած պատմություն է, որից հետո ես սկսեցի քննադատել ծնողներիս: Փարիզի կոնսերվատորիայից մի տղայի հետ ծանոթացա ինչ որ թատերական մի ծրագրում: Ամեն ինչ շատ լավ էր, շատ ռոմանտիկ: Ծրագիրը վերջացավ արդեն պետք է Թուրքիա վերադառնանք: Օդանավակայանում նա վերցրեց իմ անձնագիրը և փոխեց տոմսս: Երեք օր իրար հետ մնացինք, հետո իրար հետ վերադարձանք Ստամբուլ և մի ողջ ամառ միասին էինք: Հետո գնացինք Իզմիրիմ ընտանիքի մոտ: Մի գիշեր, երբ մերոնք քնած էին, մենք մեր սենյակում իրար հետ քնեցինք: Էդ պահին մամաս բացեց դուռը և մեզ տեսավ: Հետո մամաս շատ անհանգստացավ, ասում էր կարող ա մի հիվանդություն ունենա: Էդ տղայի մինչև հետ գնալը, ես իր ճամպրուկում երկու դեղ գտա. Գուգլով փնտրեցի, պարզվեց ՁԻԱՀ-ի դեղեր են: Շատ վախենալու ժամանակներ էին, քանի որ երբ վարակվում ես, դա երեք ամսից շուտ անալիզներում չի երևում: Երբ էդ տղան վերադարձավ Ֆրանսիա, ես իրանից խնդրեցի անալիզ անել ու ուղարկել ինձ: Նա ցրեց ինձ, ասելով գործեր ունի թատրոնում և մոտ մի ամիս անց ուղարկեց անալիզների պատասխանը: Նա ասեց, որ հիվանդ չի ուղղակի պաշտպանվելու համար է անում: Նաև ասում էր, որ մենք թուրքերը, չգիտենք էդ ձևերը, Եվրոպան այլևս կոնդոմ չի օգտագործում: Ինքն ուղարկեց այդ անալիզը, որտեղից պարզ էր, որ ինքը հիվանդ չէ, սակայն ֆոտոշոփ կա, էս կա, էն կա, չես կարողանում հավատաս: Երեք ամիս գժվում էի, բայց անձայն, որովհետև դրա մասին չես կարողանում մեկին ասել, մտածում ես կհեռանան քեզանից: Տաս օր հետո մամայիս պատմեցի: Էն ժամանակ սկսեց իմ ու մամայիս հարաբերությունը փոխվել: Երեք ամսվա ընթաքցքում մամաս ոչ մի բան չասեց, սակայն անտարբեր չէր ու համոզում էր, որ ես վարակված չեմ ու փորձում էր մինչև անալիզի օրն ինձ ուժեղացնել, սակայն ես գիշերները գնում էի ու լացելով մամայիս զարթնացնում էի: Մի օր հեռուստացույցով մի ֆիլմ էի նայում “Թուզի մուրաբա” վերնագրով: “Դրական կյանք” կազմակերպությունը դատի էր տվել այդ ֆիլմը և շատ էլ իրավունք ունեին: Էդ ֆիլմի միջի աղջկա հայրը ՁԻԱՀ-ով հիվանդ է, իսկ աղջկա ընկերը շատ վատ ձևով վարկաբեկում էր այդ մարդուն: Նույն օրը Ֆրեդի Մերկուրիի մահվան օրն էր ու ես հիշում եմ որ նա ՁԻԱՀ-ից էր մահացել ու ես մտածում եմ, որ դրանք նշաններ են իմ համար, մայրս էլ այդ օրը ժողովի էր: Էլ չդիմացա, նստեցի տաքսի, գնացի ժողովի տեղը, մամայիս հանեցի ժողովից: Ինչպես է լսում մամաս ինձ, ինչքան ուժեղ է, ինչպես է փորձում իմ ցավը թեթևացնել, կարծես քարի նման է, հետո երեք ամիսն անցավ ու ես գնացի անալիզ հանձնելու: Գրողը տանի, Եվրոպայում նույն օրը տալիս են, ստեղ չորս օր է տևում մինչև պատասխանը տալիս են: Այդ օրերն էլ շատ դժվար անցան: Հետո գնացինք պատասխանը ստանալու, տեսանք, որ բացասական է պատասխանը, այդ պահին մամայիս ինքնազսպումը միիիանգամից թուլացավ: Կարծես թե ուշաթափվում էր: Շատ հուզիչ պահ էր, չեմ կարողանում բացատրել: Էդ պահից հետո իմ մոտ վերացավ էն մեղադրանքը, որ դուք փչացրիք իմ սեքսուալ կյանքը, դուք ինչ ձևի ընտանիք եք: Ի վերջո այս մարդիկ էլ ունեն մշակութային հիմքեր ու այդ մշակույթի ճնշումներով են ապրել: Նման խնդրի ժամանակ մամայիս իմ մեջքին կանգնելը նրան շատ մեծացրեց իմ աչքում:
Մամայիս չեմ պատմոմ իմ սեռական հարաբերությունների մասին, սակայն այն գիշեր, երբ տեսել էր մեզ, ասել էր, որ եթե հայրս տեսներ` մարդասպանություն կլիներ, սակայն կարծում եմ, որ պապաս էլ ա տեղյակ, որ ես սեռային առումով ակտիվ եմ: Բայց զարմանալի էր ինձ համար էլ, որ պապայիս գտնված տան մեջ քնեցի էդ տղու հետ: Այդ երեք ամսվա ընթացքում, երբ կասկածում էինք ՁԻԱՀ, հայրս էլ էր զգում, որ մի բան էն չի, բացատրություն էր ուզում, քանի որ միշտ կռվում էի իր հետ: Մամայիս վիճակն էլ էր շատ ծանր: Ասում էր, որ ուզում եմ զանգեմ ու քաքեմ էդ տղու բերանը, բայց իր լեզուն չեմ կարողանում խոսել: Իմ անալիզի պատասխանը ստանալուց հետո պապաս բացատրություն էր ուզում և ինձ ընթրիքի հանեց: Ասաց, բալես ինչ՞ ունես: Ես ուզում էի բացատրել, որ մի բան վատ ա հետս, բայց չէի ուզում դա կապել սեքսուալ կյանքի հետ: Ես էլ ասացի, որ արգանդի քաղցկեղի ռիսկ ունեի: Մինչև ավարտեցի նախադասությունն արդեն վատացել էր, բայց ասեցի, որ անալիզները նորմալ էին, այսպիսվ թեման փակվեց: Պապայիս հետ չեմ խոսում սեքսի մասին: Ինձ մի անգամ ասել էր. “զգույշ եղի տղամարդկանցից, ես էլ եմ տղամարդ ու ինձնով գիտեմ”: Կարծես թե ինքն էլ էր այդ վախենալու տղամարդկանցից, բայց մենակ ինձ էր լավ վերաբերմունք ցույց տալիս: Երբ ես այդպես էի մտածում իր մասին, սառում էի իրանից:
Ընտանիքի մեջի խնդիրները հաղթահարելը համարյա հավասար է հոգեկան խնդիրները հաղթահարելու հետ: Ես միշտ պատմեցի մամայիս: Մամայիս պատմում էի այս բոլորը, կարծես դրանք ամենամեծ կորուստներն էին ու ցավերը, ու ինքը լսում էր: Հետո մի օր հասկացա. “ոտնձգությունների ենթարկվեցիր, բայց մենք էլ նման ոտնձգություններ ապրեցինք” ասաց: Մի պահ թվաց պատմելու է, բայց հետո հասկացա, որ չի պատմելու: Ընենց բաներ էր ապրել, որ պատմել չէր կարող: Ջղայնացա ինքս ինձ վրա: Կարծես ինցեստի նման մի բան էր ապրել:
Ընտանիքի մեծերից մեկը իրեն տարել էր պահեստի մոտ ու հետո չշարունակեց ինչ է եղել: Սովորաբար մամաս պատռմում է, ուրեմն ընենց բան է կատարվել, որ չի կարող պատմել: Օրինակ մի շատ աբսուրդ պատմությկուն կա: Այն ինձ շատ է դուր գալիս: Մամաս երբ 10-12 տարեկան է եղել, նրանց մոտ աշխատել են բանվորներ և նրանցից մեկը տեսնելով մամայիս, շալվարն է իջեցրել: Քեռիս իր հիվանդության պատճառով (մտովի հետամնաց ) ամեն մի չսպասված բան անելու ընդունակ է: Երբ էդ մարդը մտել է տան շեմից, աչքերին կծու բիբար է նետել: Մարդը սկսել է ոչ մի բան չտեսնել: Տատիկս էլ էդ պահին գլխին եռման ջուր է լցրել: Շատ եմ սիրում լսել էդ պատմությունը: Ինձ թվում է թե իմ մուռը հանել եմ: Մամայիս էս պատմությունը պատմելը, ինցեստի պատմությունը չպատմելը, կարծես թե կապում է մամայիս ու ինձ: Մեր ապրածները մի կետում, միանում են: